تفسير : اين آيات همانطور كه اشاره شد در پى نفى احكام خرافى مشركان در زمينه زراعت و چهارپايان است ، در آيه قبل سخن از انواع زراعتها و ميوه‌هاى خداداد در ميان بود ، و در اين آيات درباره حيوانات حلال گوشت و خدمات آنها سخن مىگويد . نخست مىگويد : « خداوند كسى است كه از چهارپايان براى شما حيوانات بزرگ و باربر و حيوانات كوچك آفريد » ( * ( وَمِنَ الأَنْعامِ حَمُولَةً وَفَرْشاً ) * ) ( 1 ) . « حمولة » به معنى جمع است ، و چنان كه علماى لغت گفته‌اند ، مفرد از جنس خود ندارد ، و به معنى حيوانات بزرگ باربر مانند شتر و اسب و نظاير آنها است . « فرش » به همان معنى معروف است ، ولى در اينجا به معنى گوسفند و نظير آن از حيوانات كوچك تفسير شده است و ظاهرا نكته اش اين است كه اين گونه حيوانات بسيار به زمين نزديك هستند ، و در برابر حيوانات بزرگ باربر همانند فرشى محسوب مىشوند ، هر گاه به بيابانى كه گوسفندانى در آن مشغول چرا هستند از دور بنگريم درست به فرشى مىمانند كه روى زمين گسترده شده است ، در حالى كه گله شتران هيچگاه از دور چنين منظره اى ندارد . تقابل « حمولة » با « فرش » نيز اين معنى را تاييد مىكند . اين احتمال را نيز بعضى از مفسران داده‌اند كه منظور از اين كلمه ، فرشهايى است كه مردم از حيوانات درست مىكنند ، يعنى بسيارى از حيوانات هم براى باربرى مورد استفاده قرار مىگيرند و هم براى تهيه فرش ، ولى احتمال اول نزديكتر به معنى آيه است .

--> ( 1 ) « واو » در آغاز اين آيه ، واو عاطفه است ما بعد آن به « جنات » كه در آيه قبل است عطف شده است .